سایت سروش صحت و رضا عطاران
طنز مطبوعاتی، طنز تلویزیونی، کمدی
درباره وبلاگ


همه چیز درباره سینمای كمدی و طنزهای تلویزیونی و مطبوعاتی
مطالب منتشره در این وبلاگ اکثرا طنز هستند و نیازی به واکنش‌های تارانتینویی نیست. لطفا آرامش خود را حفظ کنید. بازنشر مطالب این وبلاگ در سایت، کتاب یا وبلاگ دیگر، بدون کسب اجازه از نویسندگان ممنوع می‌باشد.



مدیر وبلاگ : فرشته نعیمی
مطالب اخیر
نظرسنجی
بهترین سریال طنز آمریکایی کدام است؟













آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

 خنده از صورتش نمی‌رود و دائم درحال شوخی و تحرك است. حتی سوال‌هایمان را دوستانه دست می‌اندازد و گاه به خودش هم متلك می‌اندازد. گپ و گفت ما را با شقایق دهقان حتما بخوانید.....

شوخی شقایق دهقان در پاسخ به سؤالی درباره بازی درخشانش در «ساختمان پزشکان»
شقایق دهقان، بازیگر بسیاری از مجموعه‌های طنزی است كه در سال‌های گذشته از تلویزیون دیده‌ایم. احتیاج به معرفی ندارد و همه هم می‌دانیم که بازیگر محبوبی است و اغلب نقش چه جور آدم‌هایی را بازی می‌كند...
بازی‌اش پر از انرژی، شوخی و كنایه است و در مصاحبه نیز با همین شور و انرژی، جواب سوال‌هایمان را می‌دهد. خنده از صورتش نمی‌رود و دائم درحال شوخی و تحرك است. حتی سوال‌هایمان را دوستانه دست می‌اندازد و گاه به خودش هم متلك می‌اندازد. گپ و گفت ما را با شقایق دهقان حتما بخوانید.

می‌دانید «ساختمان پزشکان» چندمین کار طنزتان است؟
نه، حسابش از دستم در رفته ولی بیشتر کارهایم طنز بوده است.

خیلی‌ها فکر می‌کنند شما همین شخصیت و روحیه‌ای را دارید که در سریال‌های طنز بازی می‌کنید.
منظورتان این است که کم‌عقلم؟ راستش ادعایی ندارم که آدم باهوشی هستم ولی فکر می‌کنم وقتی قرار است به عنوان بازیگر نقشی را بازی کنید، باید بتوانید از بیرون، نقش آن را تجسم کنید. مثلا اگر می‌خواهید نقش یک آدم مریض را بازی کنید باید آنقدر سالم و توانمند باشید که بتوانید آن را خوب از کار دربیاورید. اگر نقش آدم‌های به‌اصطلاح کم عقل را بازی می‌کنم به‌دلیل این است که از شخصیت آنها دور هستم و سعی می‌کنم بسازمشان.

تا به‌حال شده با یک نقش خیلی کلنجار بروید و سخت از عهده‌اش بربیایید؟
بله ولی در مورد کارهای روتینی که هر شب پخش می‌شوند معمولا کمی طول می‌کشد تا بازیگر شخصیت خودش را پیدا کند به‌خصوص که فیلمنامه هم همزمان نوشته می‌شود و تا بازیگر بخواهد در نقش خودش جا بیفتد کمی زمان می‌برد. مثلا من اگر قسمت 30 و 40 را ببینم متوجه می‌شوم نقشم چقدر با آن شخصیتی که روزهای اول بازی می‌کردم متفاوت است ولی در «ساختمان پزشکان» این روند خیلی زود جا افتاد و زودتر از همیشه نقش‌ام را پیدا کردم.

یعنی نقش شما در قسمت‌های بعدی همین ویژگی‌های فعلی را حفظ می‌کند؟
البته تا حدودی نکات ریزتری وارد کار می‌شود. شاید بتوانم بگویم نقشم پرانرژی‌تر می‌شود ولی تقریبا همین کاراکتر خواهد بود.

این شخصیت‌ها با وجودی که طنز هستند ولی خیلی تک‌بعدی به نظر نمی‌آیند و رفتارهایی غیرقابل پیش‌بینی از خودشان بروز می‌دهند.
همین‌طور است. در مورد نقش خودم خیلی می‌ترسیدم تک‌بعدی شود ولی چیزهایی به آن اضافه شد كه باعث شد از این بابت ترسی نداشته باشم. با این وجود کار کمدی است و هرکس شخصیت خودش را دارد.

شما برای این نقش از کسی تقلید کردید یا خودتان آن را خلق کردید؟
تقلید کردم.

واقعا؟
بله. همان‌طور که گفتید من نقش‌های زیادی بازی کرده‌ام که از بهره هوشی کمی برخوردار بوده‌اند. برای این مجموعه فکر کردم باید کاری کنم که کمی متفاوت از قبلی‌ها باشد. البته درنهایت باید به شخصیتی می‌رسیدم که بهره هوشی کمی دارد ولی همیشه فکر می‌کند درست عمل می‌کند و این بقیه هستند كه دارند اشتباه می‌کنند. او آدمی است که اعتمادبه‌نفس زیادی دارد. مصداق آن لطیفه‌ای است که می‌گویند آقایی رانندگی می‌کرده و می‌دیده همه ماشین‌ها برعکس می‌آیند و فکر می‌کرده همه دارند اشتباه می‌روند درحالی که خودش اشتباه می‌رفته. این منشی هم مثل همان آدم است؛ کم‌عقل و بااعتمادبه‌نفس ولی برایش یک ما به ازای واقعی داشتم.

یعنی شخصیتی مثل او را دیده‌اید و براساس آن بازی كرده‌اید؟
بله و مطمئنم اگر خودش این سریال را ببیند بازهم قبول نمی‌کند که عین خودش است. او هم کسی است که اصلا باور نمی‌کند دارد اشتباه می‌کند.

خانم دهقان! سریال‌های طنز ما معمولا مردمحور هستند و بیشتر شخصیت‌های بانمک یا کمدی را مردها تشکیل می‌دهند. البته شما در چند مجموعه به جای آدم‌هایی بازی کرده‌اید که زیاد روی نقششان تاکید شده و می‌توان گفت نقش درجه اول بوده‌اند. در مجموع چرا نقش خانم‌ها در سریال‌های طنز کمتر از آقایان است؟
یک دلیلش حدوحدودی است که باید در تلویزیون رعایت کنیم. نقطه‌نظراتی در شبکه‌ها وجود دارد که البته مسوولان مقصر نیستند. باید بپذیریم که این شبکه‌ها سراسری هستند و می‌خواهند سلیقه همه زنان کشور در نظر گرفته شود‌ اما دلیل دیگری هم وجود دارد که به حدوحدود مربوط نمی‌شود و به خود بازیگران زن برمی‌گردد. معمولا بازیگران زن ما کمتر حاضر می‌شوند وقار و متانت خود را کمی کنار بگذارند و طنز پرانرژی کار کنند و خیلی کمیک به نظر بیایند. من هم اول نگران بودم که نکند اغراق در شخصیت کمدی‌ام باعث شود تا خانم‌ها بدشان بیاید. دلیل دیگری هم هست که به شهامت بازیگران زن یا محدودیت‌های موجود مربوط نمی‌شود و آن این است که نویسندگان کارهای کمدی زیاد شخصیت زن‌ها را درنظر نمی‌گیرند. خوشبختانه در گروه نویسندگان «ساختمان پزشکان» چنین دیدگاهی وجود نداشت و انرژی مساوی برای نقش‌های زن و مرد تعریف شد. من در بعضی از کارها دیده‌ام که خانم‌ها تنها به این دلیل در برخی سکانس‌ها حضور پیدا می‌کنند که بازیگران مرد دیده شوند. بیشتر وقت‌ها در آثار کمدی برای نقش زنان جایگاه خاصی درنظر نمی‌گیرند و همیشه بازیگران مرد هستند که جلوه و رنگ بیشتری دارند ولی در این گروه که پیمان قاسم‌خانی سرپرستی نویسندگانش را برعهده دارد، شخصیت‌پردازی بهتری درباره زن‌ها می‌بینیم.

شما سعی نکردید آن متانت موردعلاقه زن‌ها را در بازی خودتان وارد کنید یا به واقعیت نزدیکش کنید؟
دیالوگ‌هایی که شخصیت‌های ساختمان پزشکان استفاده می‌کنند براساس زندگی روزمره مردم است. اگر چه کمی اغراق در آن وجود دارد ولی قابل مقایسه با فیلم‌هایی نیست که دیالوگ‌هایشان تا به حال به گوش من و شما نخورده و هیچ‌وقت در زندگی عادی از آنها استفاده نمی‌کنیم. بعضی وقت‌ها آدم‌هایی را در فیلم‌ها می‌بینیم که پیش خودمان می‌گوییم هیچ‌وقت شبیه چنین شخصیت‌هایی را در زندگی واقعی ندیده‌ایم. من با این نوع از فیلم‌ها ارتباط خوبی برقرار نمی‌کنم. در این سریال آدم‌ها واقعی، دیالوگ‌ها واقعی و فضاها واقعی هستند ولی کمی در آنها اغراق شده است تا کمدی شکل بگیرد.

بازخوردهای مردم نسبت به سریال چطور بوده؟
تا امروز بازخوردهای خوبی داشته‌ایم.

بعضی از روان‌شناسان می‌گویند برای این سریال که به پزشکان و روان‌شناسان پرداخته باید از مشاور استفاده می‌شده است. آیا به استفاده از متخصصان و مشاوران در مجموعه‌های تلویزیونی اعتقاد دارید؟
نقش من ربطی به جنبه‌های روان‌شناسانه ندارد. من نقش یک منشی کم‌عقل وسواسی را بازی می‌کنم و بنابراین نیازی به استفاده از مشاور نداشتم. جواب این سوال را نویسندگان مجموعه باید بدهند.

می‌خواهم بدانم شما به عنوان یک بازیگر، لزوم استفاده از مشاور را برای تخصصی‌کردن نقش قبول دارید؟
من شخصا اگر قرار باشد نقش کسی را بازی کنم که گرفتار یک بیماری روانی است حتما از مشاوره استفاده می‌کنم‌ اما شخصیت فعلی من کسی نیست که برود پیش روان‌شناس و حالش خوب شود. بگذارید در اینجا نکته‌ای را بگویم. متاسفانه ما سر هر مجموعه‌ای که هستیم معمولا با شکایت‌های زیادی از طرف اصناف مواجه می‌شویم. در این کار هم نگران بودیم که از سوی جامعه پزشکان و روان‌شناسان واکنش ببینیم ولی احساس می‌کنم چون با قشری در ارتباط هستیم که با احترام و با فرهنگ و تحصیل‌کرده است آنقدر اعتمادبه‌نفس دارند که به گله و شکایت فکر نکنند. کسانی را از این صنف می‌شناسم که ارتباط خوبی با ساختمان پزشکان برقرار کرده‌اند و از آن لذت برده‌اند. ببینید! ما ناچاریم برای شخصیت‌های سریال اسم بگذاریم و اگر قرار شود همه کسانی که آن اسم‌ها را دارند احساس توهین بکنند و بروند جایی شکایت کنند که نمی‌شود کار کرد. اگر به این ترتیب پیش برویم باید مراقب باشیم هیچ اسمی را روی آدم‌های فیلم‌هایمان نگذاریم و از هیچ ماشینی استفاده نکنیم و هیچ شغلی را توی کار نیاوریم. ما قرار نیست به کسی توهین کنیم ولی آیا شخصیت‌های سریال نباید شغلی داشته باشند؟



منبع: salamatiran.com





نوع مطلب : سروش صحت، پیمان قاسم خانی، مهراب قاسم خانی، شقایق دهقان، 
برچسب ها : ساختمان پزشكان، بهنام تشكر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 21 تیر 1390
فرشاد نعیمی
اشتباه بزرگی است كه فكر كنیم مهراب قاسم‌خانی زیر سایه برادر بزرگش، پیمان مانده و همیشه باید در كنار او تعریف شود.




اشتباه بزرگی است كه فكر كنیم مهراب قاسم‌خانی زیر سایه برادر بزرگش، پیمان مانده و همیشه باید در كنار او تعریف شود. مهراب پیش از این سال‌های اخیر كه با برادرش كار می‌كرد، تجربه‌ نویسندگی مستقل را داشته، اما به قول خودش وقتی روش كار گروهی جواب داده چرا باید آن را ترك كنند؟ مهراب بیشتر از 10 سال سابقه كار دیگر سلیقه مخاطب را شناخته و می‌داند چطور شخصیت‌ها را تعریف كند و چه شوخی‌هایی مخاطب را به خنده می‌اندازد. او یكی از نویسندگان ثابت مجموعه «ساختمان پزشكان» است، این كار را یكی از بهترین تجربه‌های كاری‌اش می‌داند. كار كردن در كنار كسانی كه بیشتر از آنكه همكار باشند، رفیق‌اند و این، همه چیز را دوست‌داشتنی‌تر كرده است.



از زندان تا ساختمان پزشكان

 نشستیم دور هم و درباره اینكه بتوانیم در قصه‏مان فضای محل كار را در كنار فضای خانه باهم داشته باشیم، صحبت كردیم. ابتدا قرار نبود، خیلی شغلی به ماجرا نگاه كنیم و بیشتر دیدمان اجتماعی بود. به چند فضای متفاوت فكر كردیم. مثلا به زندان، اما پرداختن به زندان سختی‏ها و دردسرهایی داشت كه ترجیح دادیم درگیرش نشویم. بعد به بیمارستان فكر كردیم كه پیدا كردن لوكیشن برای چند ماه سخت بود. تا رسیدیم به ساختمانی كه چند پزشك در آن مطب دارند اما روند كار كردن با تلویزیون به شكل دیگری هست. اصلا اینطور نیست كه ما مثلا بگوییم، بله این ایده را داریم و جلو برویم. در كار كردن با تلویزیون معمولا ماجرا برعكس است. یعنی تلویزیون می‌گوید ما فلان پروژه را می‌خواهیم. در كار با تلویزیون از ابتدا كار جدی و اجرایی است.



با سروش هم سلیقه‌ایم

وقتی سروش وارد پروژه شد، بعضی از قسمت‌ها آماده بود و خیلی از شخصیت‌ها را هم درآورده بودیم. بهتر است بگویم وقتی سروش وارد كار شد خیلی چیزها آماده بود. در طول ضبط بود كه براساس سلیقه سروش بعضی از شخصیت‏ها روتوش شدند اما در اصلاح مواد اولیه‏شان دست نخورده باقی ماند. من سروش را از ابتدا به‌عنوان فیلمنامه‌نویس شناختم. (با خنده) و اصلا او را به‌عنوان كارگردان قبول ندارم! حالا از شوخی گذشته فكر می‌كنم خود او هم همین نظر را داشته باشد. من نخستین كار را با او انجام دادم و سابقه همكاری ما به سال‌ها قبل برمی‎گردد و این با هم كار كردن‏مان را خیلی راحت‌تر كرده ‌است چون سلیقه همدیگر را می‌دانیم، نگاه هم را می‌شناسیم و نوع شوخی‌های همدیگر را می‌فهمیم. با تسلط و آشنایی كه سروش بر این‌جور كارها دارد حتما كارگردانی هم خیلی خوب انجام داده است.



شوخی در فضای فانتزی را دوست دارم

خیلی دوست دارم این آخرین كارم به این شكل باشد.
فكر می‏كنم دیگر برایم كافی است و باید تصاویر و فضاهای جدیدتری را تجربه كنم. شوخی در فضای فانتزی را دوست دارم اما سینمای مورد علاقه من اصلا كمدی نیست. شاید كمدی یا كمدین‌ها در 50 فیلم برگزیده‌ام هم نباشند؛ فیلم‏هایی مثل «جنگ ستارگان»، «ارباب حلقه‌ها» یا «نیش» را واقعا دوست دارم. می‌خواهم سریالی با فضای متفاوت را كار كرده و بیشتر تجربه كنم.



من و پیمان 10سالی می‌شود كه با هم كار می‌كنیم. سلیقه همدیگر را خوب می‌شناسیم. وقتی او چیزی را مطرح می‌كند من می‌دانم منظورش چیست یا برعكس. این‌طور بگویم كه اصلا حتی درباره دیالوگ‌ها هم صحبت نمی‌كنیم. 2 كلمه می‌گوید و ادامه‌اش را خودم می‌دانم یا اگر طرحی را من می‌گویم او هم دوستش دارد. من خیلی راحتم و این خیلی رابطه خوبی است



طنز آپارتمانی

من اصلا با طنز آپارتمانی مشكلی ندارم؛ خب در تمام دنیا هم می‌بینیم كه این طنزها ساخته می‌شود، خیلی هم مخاطب دارند. خب در هركدام از سریال‌های آپارتمانی شخصیت‌ها تغییر می‌كنند و این همه چیز را نو می‌كند. ما هم خیلی دنبال این نبودیم كه كار جدیدی به این شكل انجام بدهیم. به‌نظر من اصلا جدید بودن فضا نمی‌تواند ارتباطی به بهتر شدنش داشته باشد. در میان كارهای تلویزیونی كه در این سال‌ها انجام داده‌ام، ساختمان پزشكان را خیلی دوست داشتم و با فضای این كار خیلی خوب ارتباط برقرار كردم. در ضمن تهیه‌كننده این كار خیلی به كار ما كمك كرد. تعاملی كه بین ما و محسن‌چگینی بود چیزی فراتر از مسائل مالی بود، او در بیشتر جلسات طراحی حضور داشت، ایده می‌داد و خیلی به ما كمك كرد. محسن چگینی واقعا تهیه‌كننده كارهای این مدلی است و تمام سریال‌های كمدی خارجی را می‌بیند.



با بازیگران بداهه‌پرداز مشكل دارم

ویژگی‌های مجموعه ساختمان پزشكان این است كه بازیگرهای بسیار پخته‌ای دارد. من اساسا با حضور بازیگران بداهه‌پرداز مخالف هستم. مشكل این‌جاست كه در كار با بازیگران این‌چنینی داستان، فیلمنامه و فیلمنامه‌نویس رهبری بر جریان ندارند و بازیگرها هر كاری دوست دارند می‌كنند.

 برای بازیگرهای این‌چنینی مهم نیست كه نقش چه ویژگی‌هایی دارد و چه شكلی است. مثلا ویژگی‌های كلیشه‏ای دكترها در ذهن دارند كه هروقت لازم باشد، همان را اجرا می‌كنند. در نتیجه بعد از مدتی نویسنده می‌فهمد كه دارد دنبال بازیگر می‌رود. خوشحالی من در این كار این بود كه چنین بازیگرانی نداشتیم. ابتدای كار جلساتی با تهیه‌كننده و پیمان داشتیم كه بعد سروش هم به ما اضافه شد. به لیستی از بازیگران رسیدیم، حالا بعضی بازیگرها هم آمدند كه نقش را نگرفتند و من در برخی موارد این چنینی خوشحال هم شدم!

 سروش و پیمان از بهنام تشكر در تئاتر كاری دیده بودند و اصرار داشتند كه او نقش اول این كار باشد و الان فكر می‌كنم ‌بهنام تشكر در آینده از بازیگران بزرگ ما بشود، یا بیژن بنفشه‏خواه كه واقعا بازی خوبی داشت. بزرگ‌ترین ویژگی ساختمان پزشكان هم همین بازیگری‌های عالی است. دومین مسئله هم متن بود ما نسبت به كارهای قبلی‏مان پخته‏تر شدیم و تجربه بیشتری هم داریم. من هنوز بازخوردها را ندیده‏ام. خیلی هم با روز پخش‌بودن كار موافق نیستم ولی دوست داشتم كه مثلا بعد از ساختن قسمت بیستم، مردم این كار را ببینند اما تغییراتی كه در زمان پخش سریال اتفاق افتاد این امكان را از ما گرفت.





جریان من و مهران مدیری

درصد اینكه روزی دوباره با مهران مدیری كار كنم خیلی كم است. این را بدانید كه آن شرایط برای من خیلی سخت بود كه كار نكردم. من از میانه كار مرد «2هزار چهره» جدا شدم. من شخصیت مسعود شصت‏چی در «مرد هزار چهره» را دوست نداشتم. قبلا هم این را گفته بودم كه خیلی هم به مهران برخورده بود اما منظورم بازی او نبود منظور من شخصیت شصت‏چی بود و چون نتوانسته بودم با آن شخصیت ارتباط برقرار كنم، قسمت‌های طراحی شده توسط من، جزو بدترین كارهایم بود. هیچ دعوایی نبود و من فیلمنامه را گذاشتم و آمدم بیرون. خیلی هم مهران مدیری را دوست داشته و خیلی هم خاطرات خوبی با او دارم. در خلق و خو شاید با مهران سازگار نباشیم اما قبول دارم كه مهران مدیری پدیده است. بهترین بازیگری است كه من برایش نوشته‌ام. به‌عنوان كارگردان هم معتقدم كه كار او به شكلی است كه در این جنس از كار هیچ‌كس حتی از نزدیكش هم نمی‌تواند رد شود.



نوع مطلب : پیمان قاسم خانی، مهراب قاسم خانی، مهران مدیری، 
برچسب ها : مهراب قاسم خانی، پیمان قاسم خانی، مهران مدیری، ساختمان پزشكان، قهوه تلخ، شبهای برره، پاورچین، نقطه چین، سروش صحت،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 5 تیر 1390
فرشاد نعیمی

حضور این دو بازیگر در سریال ساختمان پزشكان باعث شد تا به سراغ این دو بازیگر برویم و با آنها به گفت‌وگو بنشینیم. صحبت‌مان را با حریرچیان آغاز كردیم كه در این سریال نقش...


طنزی شیرین در ‌فضایی ‌آرام
 مدتی است كه سریال «ساختمان پزشكان» از شبكه 3 سیما پخش می‌شود و در این مدت توانسته مخاطبان زیادی را با خود همراه كند.
 
هوشنگ حریرچیان و پروین قائم‌مقامی نقش پدر و مادر شخصیت اصلی سریال یعنی نیما را به عهده دارند.
هوشنگ حریرچیان متولد 1311 در اصفهان است و سال‌هاست ‌در زمینه بازیگری مشغول ‌ فعالیت است. ‌پروین قائم مقامی نیز مدت زیادی نیست كه پا به دنیای بازیگری گذاشته است. او مادر بهاره‌ رهنماست.
قائم‌مقامی در سریال‌های مرد هزار چهره 1و 2 و همچنین مسافران بازی كرده است. حضور این دو بازیگر در سریال ساختمان پزشكان باعث شد تا به سراغ این دو بازیگر برویم و با آنها به گفت‌وگو بنشینیم. صحبت‌مان را با حریرچیان آغاز كردیم كه در این سریال نقش پدر نیما را بازی می‌كند.


در دوران جوانی شما خیلی دنیای هنر شناخته‌شده نبود و خیلی از والدین با ورود بچه‌هایشان به این عرصه مخالفت می‌كردند. این مساله در مورد شما چقدر صدق می‌كند؟
اتفاقا در مورد من این مساله كاملا فرق داشت، چرا كه‌ در یك خانواده هنرمند اصفهانی به دنیا آمدم و رشد كردم. من به تئاتر علاقه خاصی داشتم. حتی یادم هست من و خواهرم خودمان را به جای بازیگران تئاتر می‌گذاشتیم و شروع به گفتن دیالوگ‌های نمایشی كه دیده بودیم، می‌كردیم. تا این كه بالاخره برای بازی در تئاتر درخواست همكاری دادم و دی‌ماه 1326 بود كه وارد تئاتر اصفهان شدم و برای اولین‌بار در تئاتر «جاسوس هند» نقش یك كارآگاه را ایفا كردم و این كار بزرگ‌ترین اتفاق زندگی‌ام بود.


كار تصویری را از چه زمانی و چطور آغاز كردید؟
من اولین بار در برنامه تلویزیونی «عكاس‌باشی» مقابل دوربین رفتم كه یك سریال كوتاه بود و سپس سال 1351 در یك سریال 7 قسمتی با نام «فاجعه كربلا» بازی كردم كه برای شبكه یك سیما ساخته می‌شد. در این سریال نقش یزیدبن‌معاویه را بازی می‌كردم. پس از انقلاب هم در سینما فعالیتم را ادامه دادم و با كارگردان‌هایی چون مرحوم علی حاتمی، كمال تبریزی، بهمن فرمان‌آرا، مسعود كرامتی و... همكاری كردم.


در اكثر نقش‌هایتان طنازی خاصی وجود دارد. این مساله چقدر برگرفته از شخصیت واقعی خودتان است؟
من به هیچ‌وجه آدم عبوسی نیستم و خنده را خیلی دوست دارم. ضمن این كه اكثر نقش‌هایی هم كه بازی كرده‌ام طنز بوده‌اند و طبیعتا همه آنها اثری از خود در من به جای گذاشته‌اند.


برویم سراغ ساختمان پزشكان. چه شد كه در این سریال بازی كردید؟
از طرف سروش صحت-كارگردان این مجموعه - برای بازی در آن، دعوت به همكاری شدم و پس از خواندن 3 قسمت از سریال پذیرفتم كه عهده‌دار این نقش باشم.


پس فیلمنامه كامل در اختیار نداشتید؟
خیر، اما به تیم نویسندگان این مجموعه اعتماد كامل داشتم و می‌دانستم كه كارشان را بلد هستند.


قبل از این‌تجربه كار هر شبی‌ داشته اید؟
خیر. تا به حال به این شكل كار نكرده بودم و این مجموعه از این نظر تجربه اول من بود، اما كارهای طنز زیاد انجام داده‌ام.


خب چطور تجربه‌ای برایتان بود؟
خیلی خوب بود. بر عكس خیلی از همكارانم كه فكر می‌كنند بازی در این سریال‌ها كار دشواری است، برایم این‌گونه نبود و توانستم بسیار راحت كار كنم.


كارگردانی سروش صحت را چگونه ارزیابی می‌كنید؟
صحت چون خودش هم بازیگر است و هم نویسنده طنز خیلی خوب بازیگرش را درك می‌كرد. به همین دلیل فضای راحت و شادی را برای تمام گروه ایجاد كرده بود و بزرگ‌ترین حسنش هم این بود كه از روز قبل فیلمنامه را به ما نمی‌داد، بلكه در لحظه و در همان روز این كار را می‌كرد كه همین مساله باعث می‌شد خلاقیت و تازگی‌ در كار به وجود بیاید.


پدر نیما كه شما نقشش را بازی می‌كنید، خیلی زود عصبانی می‌شود، برای این خصلت اخلاقی، كارگردان و نویسندگان دلیل خاصی داشتند؟
این چیزی بود كه از ابتدا با كارگردان و نویسنده كار در مورد آن صحبت كرده بودم كه پدر نیما پیرمرد آرام و ساكتی نباشد و بر‌خلاف همسن و سالانش ساده و بی‌پیرایه به نظر نیاید.


نقش‌تان را دوست داشتید؟
بله. ‌همه نقش‌هایم را دوست دارم و اگر نتوانم با آنها ارتباط برقرار كنم اصلا بازیشان نمی‌كنم ضمن این كه معتقدم اصلا نقش كوتاه یا بلند وجود ندارد و این خود بازیگر است كه می‌تواند یك نقش را ماندگار كند یا به آن ضربه بزند.


جنس طنز ساختمان پزشكان را چطور ارزیابی می‌كنید؟
به نظرم خیلی متفاوت است، چون اصلا در آن لودگی و مسخره‌بازی وجود ندارد. ساختمان پزشكان واقعا یك كار كمدی است چون از مسوولان و اتفاقات جامعه انتقاد كرده ‌و یكی از كاركردهای كمدی همین است كه به لایه‌های پنهان جامعه توجه كند و آنها را باز كند.


ارتباطتان با خانم قائم‌مقامی ـ بازیگر نقش مقابل‌تان ـ چطور بود؟
خوب بود و مشكلی نداشتیم و خیلی راحت با یكدیگر گفت‌وگوهایی را ردوبدل می‌كردیم.


چرا این پدر و مادر، ناصر را بیشتر از نیما تحویل می‌گیرند و دوستش دارند؟
چون ناصر از لحاظ ژنتیك، گفتار و رفتار به آنها شباهت بیشتری دارد و برای همین احساس نزدیكی بیشتری با او دارند و نیما به خاطر طرز تفكر و درسی كه خوانده است با خانواده‌اش فاصله زیادی دارد.


در آینده چه كاری از شما خواهیم دید؟
قرار است در یك سریال كه فضایی فانتزی دارد بازی كنم، اما نامش هنوز مشخص نیست.


گریز از تنهایی، بازیگرم كرد
خانم قائم‌مقامی قصه بازیگری شما از كجا شروع شد؟
من ذاتا مادر نگرانی هستم. این خصوصیت پس از این كه فرزندانم را به خانه بخت فرستادم و تنها شدم برایم دردسر شد و اذیتم می‌كرد. از این جهت تصمیم گرفتم مشغول كار شوم و به‌همین دلیل وارد سینمای بازیگری شدم و حالا حسابی از كاری كه انجام می‌دهم راضی و خوشحالم.


چه شد كه بازیگر مجموعه ساختمان پزشكان شدید؟
با من تماس گرفتند و پس از خواندن تعدادی از قسمت‌های این مجموعه پذیرفتم كه در این كار حضور داشته باشم و در این مدت حسابی به گروه وابسته شده بودم و حالا دوری از آنها برایم مشكل است.


شما در حال حاضر فیلم سینمایی «شرط اول» را هم در حال اكران در سینماها دارید. بازی در سینما یا تلویزیون برایتان تفاوتی هم دارد؟
بازی در شرط اول برایم یادآور لحظه‌های دوست داشتنی نیست چرا كه نه‌تنها من بلكه كل گروه اذیت شدند، اما در كل دوربین سینما و تلویزیون هرگز برایم فرقی نداشته‌اند چرا كه در هنگام كار به طور كلی دوربین را فراموش می‌كنم و تمام حواسم به اجرای نقشم است.


از كار در ساختمان پزشكان بیشتر برایمان بگویید.
در ساختمان پزشكان متن آماده‌ای وجود نداشت و متن‌ها روز به روز به دست ما می‌رسید اما مطمئن بودم كه متن پرمحتوا و جذابی خواهد بود و از این نظر نگران نبودم. سروش صحت هم به عنوان كارگردان، فضای آرام و خوبی را برای گروه ایجاد می‌كرد كه از این نظر ما خیلی راحت می‌توانستیم نقش‌هایمان را اجرا كنیم.


اولین باری بود كه با سروش صحت همكاری می‌كردید؟
بله. برای همین در ابتدا كمی نسبت به همكاری با او تردید داشتم، اما امروز از این تجربه راضی هستم و اگر باز هم از من برای كار دیگری دعوت كنند با روی باز خواهم پذیرفت.


چرا بیشتر در آثار طنز بازی می‌كنید؟
چون از بازی در این‌گونه كارها احساس رضایت می‌كنم. البته این را هم بگویم كه بیشتر پیشنهاداتم در این زمینه است. به هر حال نیتم تنها بازی در ژانر طنز نیست چون می‌خواهم با توانایی‌های خودم بیشتر آشنا شوم.


ولی معمولا بازی در كارهای طنز دشوارتر است. شما این‌طور فكر نمی‌كنید؟
بله. البته كه بازی در ژانر طنز دشوارتر است. همان‌طور كه نوشتن یك ملودرام آسان‌تر از نوشتن یك متن خنده‌دار است. ضمن این كه باید بگویم یك اشتباه كوچك در كار طنز می‌تواند آن را به لودگی بكشاند. بنابراین كار طنز دشواری‌های خاص خودش را دارد، اما با این همه فكر می‌كنم مجموعه ساختمان پزشكان توانسته مخاطبان را جذب كند و حرف تازه‌ای بزند.


به عنوان مادر بهاره رهنما، چقدر خودتان را در موفقیت ایشان سهیم می‌دانید؟
بهاره از ابتدا علاقه بسیار زیادی به هنر داشت و دارد و برای همین هیچ‌گاه مانع پیشرفت او نشدم و راه را برایش باز گذاشتم.


الان حس رقابتی هم با یكدیگر دارید؟
خیر. بهاره سال‌هاست ‌در این زمینه فعالیت می‌كند و بسیار باتجربه‌تر از من است و حتی خیلی جاها از او كمك می‌گیرم. بنابراین حس رقابتی بین ما وجود ندارد.


پیمان قاسمخانی برای مادرزنش هم پارتی‌بازی می‌كند یا خیر؟
خیر. او همان هدفی را كه در ذهنش دارد اعمال می‌كند و برایش فرقی ندارد كه چه كسی قرار است بازی كند. من هم هیچ‌گاه از او نخواسته‌ام كه برای من بیشتر بنویسد، چون قطعا حق دیگری ضایع خواهد شد.


با این اوصاف می‌توانیم بگوییم مادری كه در سریال ساختمان پزشكان می‌بینیم خیلی با خودتان فاصله ندارد. درست است؟
بله. همین طور است. خیلی از خصوصیات واقعی خودم به‌این نقش نزدیك است.


آیا ‌انتقادی از این مجموعه دارید‌؟
به نظرم ‌هیچ كاری بی‌عیب و نقص نیست، اما در ساختمان پزشكان همه افراد تلاش كردند كه عیب‌ها و نواقص كار به حداقل برسد. برای همین نمی‌توانم به نكته خاصی اشاره كنم و پاسخ این سوال را می‌گذارم به عهده خود مخاطبان.


به بازیگری علاقه‌مندید یا تنها به این دلیل كه سرگرم هستید آن را انجام می‌دهید؟
در ابتدا به خاطر فرار از روزمرگی و تنهایی این كار را انجام می‌دادم، اما حالا بازیگری برایم یك حرفه دوست‌داشتنی است و از این كه می‌توانم نقش‌های مختلفی را بازی كنم خوشحالم.


كار متفاوت از نظر شما چه ویژگی‌هایی دارد؟
به نظرم مهم‌ترین تفاوتش در فیلمنامه و شیوه كارگردانی است. متاسفانه فیلمنامه‌های فعلی خیلی بی‌حوصله و بی‌انرژی نوشته می‌شوند و كاملا دم‌دستی هستند و گاهی حتی آدم را به یاد برنامه‌های كودك قدیم می‌اندازند.


آخرین كار خوبی كه از تلویزیون دیدید چه كاری بود؟
اگر حمل بر خودستایی نباشد ساختمان پزشكان. به نظرم یك طنز متفاوت و شیرینی است.


خودتان آن را نگاه می‌كنید؟
بله. مگر می‌شود آن را نبینم. حتی یك صحنه‌اش را هم از دست نمی‌دهم.


و در پایان آیا هنوز هم نگران فرزندانتان هستید؟
بله. البته نه به حساسیت گذشته، اما طبیعتا یك مادر همیشه نگران فرزندانش است حتی اگر سن و سالی از آنها گذشته باشد.

 
 

منبع:  محبوبه ریاستی





نوع مطلب : سروش صحت، پیمان قاسم خانی، مهراب قاسم خانی، 
برچسب ها : پروین قائم‌مقامی، ساختمان پزشكان، هوشنگ حریرچیان،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 29 خرداد 1390
فرشاد نعیمی

این انتقادی است که سال‌هاست به من می‌شود و من نمی‌فهمم خانمی که کاملا معقول است، چه چیزی‌اش می‌تواند....


 بازیگر سریال «ساختمان پزشکان» حضور بازیگر‌ان تلویزیون و سینما در تئا‌تر را اتفاقی خوب می‌داند و از آن به عنوان یک جور کلاس درس یاد می‌کند.
شقایق دهقان که در کافه خبر حضور یافته بود درباره رویکرد مجموعه «ساختمان پزشکان» به زنان و این‌که بعضی‌ها اعتقاد دارند شخصیت‌های زن‌ این کار احمقند، گفت: «این انتقادی است که سال‌هاست به من می‌شود و من نمی‌فهمم خانمی که کاملا معقول است، چه چیزی‌اش می‌تواند کمدی باشد؟»
او همچنین یادآور شد: «کارهایی که ضبط و پخش همزمان دارد بازیگر‌ها، نویسنده‌ها و عوامل فنی می‌توانند در حین کار خودشان را روتوش کنند. در این کار این فرصت پیش نیامد و من الان که بازی خودم را می‌بینم، می‌گویم کاش اینجا را کمرنگ‌تر می‌کردم و فلان جا را پررنگ‌تر.»
او ادامه در عین حال درباره بازیگرانی که از تئاتر به این سریال آمده‌اند اعتقاد دارد: «من می‌خواستم بگویم این اتفاق خوبی است که بازیگر‌ها از تلویزیون و سینما به تئا‌تر می‌روند. چون یک جور کلاس درس است. بهتر است این فضا صمیمانه‌تر بشود. چون هم برای تئا‌تر خوب است و هم برای تلویزیون.»





نوع مطلب : سروش صحت، پیمان قاسم خانی، مهراب قاسم خانی، شقایق دهقان، 
برچسب ها : ساختمان پزشكان، شقایق دهقان،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 25 خرداد 1390
فرشاد نعیمی
بیژن بنفشه خواه در «ساختمان پزشکان» طبابت می کند


مجموعه تلویزیونی «ساختمان پزشکان» از مضمونی طنز برخوردار است و قصه چند پزشک و مناسبت های خانوادگی آن ها را روایت می کند. در این مجموعه به کارگردانی «سروش صحت» بازیگرانی نظیر بهنام تشکر، بیژن بنفشه خواه، شقایق دهقان، هومن برق نورد، فرناز رهنما، هوشنگ حریرچیان، پروین قائم مقامی، رضا کریمی، امید روحانی، اصغر حیدری، نعیمه نظام دوست، مونا فرجاد، مهدی محمدزاده، مجید شهریاری، میثاق جمشیدی و محمد شیری به ایفای نقش می پردازند. «محسن چگینی» تهیه کنندگی مجموعه «ساختمان پزشکان» را برای پخش هر شب از شبکه سوم سیما بر عهده دارد.فیلم نامه این مجموعه به سرپرستی «پیمان قاسم خانی» و نویسندگی «محراب قاسم خانی»، «مانی صدرایی»، «علیرضا ناظر فصیحی»، «حمید برزگر»، «امیر برادران» و «ایمان صفایی» به رشته تحریر درآمده است. هم چنین «محراب قاسم خانی» به همراه «مانی صدرایی»، طراحی صحنه مجموعه «ساختمان پزشکان» را هم بر عهده داشتند.

«سروش صحت» کارگردان این مجموعه متولد 1344 در تهران و دانش آموخته رشته آلودگی شیمیایی دریاست. او علاوه بر بازیگری به نویسندگی هم می پردازد، «صحت» فعالیت در سینما را با بازی در فیلم «شراره» سیامک شایقی آغاز کرد. از جمله آثاری که وی فیلم نامه آن ها را به رشته تحریر درآورده است می توان به قطار ابدی، خانه ما، داستان یک شهر، کاکتوس، شب سرد، پوپک و مش ماشاءا... و نیش و زنبور اشاره کرد. او چندی پیش به عنوان بازیگر با فیلم «سن پطرزبورگ» میهمان سینماهای کشور بود. «پیمان قاسم خانی» یکی از فیلم نامه نویسان مجموعه «ساختمان پزشکان» هم متولد 1340 است. او فعالیت در سینما را با نگارش فیلم نامه «من زمین را دوست دارم» ابوالحسن داوودی آغاز کرد و سپس فیلم نامه آثاری هم چون پاورچین، خانه ما، دختری با کفش های کتانی، مارمولک، مکس و سن پطرزبورگ را به رشته تحریر درآورد. او فیلم نامه «ورود آقایان ممنوع» جدیدترین ساخته «رامبد جوان» را نیز نوشت که این فیلم در نوبت اکران قرار دارد. «هومن برق نورد» دیگر بازیگر مجموعه «ساختمان پزشکان» تاکنون در مجموعه های «توی گوش سالمم زمزمه کن»، «مسافرخانه سعادت»، «بیداری»، «فاکتور 8»، «اشک ها و لبخندها»، «باغ شیشه ای» و «در مسیر زاینده رود» به ایفای نقش پرداخته است. این هنرمند خوب تئاتر متولد 1348 است و در فیلم «کیفر» هم نقش آفرینی کرد.

«هوشنگ حریرچیان» یکی دیگر از بازیگران این مجموعه متولد 1311 در اصفهان است. او فعالیت خود را در تئاتر از سال 1332 و در رادیو اصفهان از سال 1338 آغاز کرد. نخستین فیلمی که وی در آن نقش آفرینی کرد «جعفر خان» ساخته زنده یاد «علی حاتمی» است. «حریرچیان» بازی در فیلم هایی مانند کودکانه، یک بوس کوچولو، قاعده بازی و پوست موز را در کارنامه هنری خود به ثبت رسانده است و چندی پیش با مجموعه تلویزیونی «آشپزباشی» میهمان قاب شیشه ای بود.«امید روحانی» یکی دیگر از بازیگران مجموعه «ساختمان پزشکان» نیز متولد 1340 است. او علاوه بر بازیگری منتقد فیلم و پزشک نیز هست.

از جمله فیلم هایی که «روحانی» در آن نقش آفرینی کرده است می توان به یک داستان واقعی، باد و شقایق، میکس، کارگران مشغول کارند، مینای شهر خاموش، دایره زنگی و سن پطرزبورگ اشاره کرد. او مشاور پزشکی فیلم های بانو و مرد بارانی نیز بود. «شقایق دهقان» دیگر بازیگر مجموعه «ساختمان پزشکان»، همسر «محراب قاسم خانی» است. وی سال 1357 در آلمان متولد شد. او نوروز امسال با مجموعه «زن بابا» سعید آقاخانی میهمان قاب شیشه ای بود.





نوع مطلب : سروش صحت، پیمان قاسم خانی، بیژن بنفشه خواه، مهراب قاسم خانی، شقایق دهقان، 
برچسب ها : بیژن بنفشه خواه، ساختمان پزشكان،
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 25 بهمن 1389
فرشته نعیمی


( کل صفحات : 3 )    1   2   3   
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic