سایت سروش صحت و رضا عطاران
طنز مطبوعاتی، طنز تلویزیونی، کمدی
درباره وبلاگ


همه چیز درباره سینمای كمدی و طنزهای تلویزیونی و مطبوعاتی
مطالب منتشره در این وبلاگ اکثرا طنز هستند و نیازی به واکنش‌های تارانتینویی نیست. لطفا آرامش خود را حفظ کنید. بازنشر مطالب این وبلاگ در سایت، کتاب یا وبلاگ دیگر، بدون کسب اجازه از نویسندگان ممنوع می‌باشد.



مدیر وبلاگ : فرشته نعیمی
مطالب اخیر
نظرسنجی
بهترین سریال طنز آمریکایی کدام است؟













آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

آئیش: «پوپک و مش​ماشالله» برای خنداندن به تماشاگر باج نمی​دهد

فرهنگ > سینما  - بازیگر فیلم سینمایی «پوپک و مش​ماشالله» با اشاره به اینکه حضور خود را در این کار ناشی از شجاعت کارگردان و تهیه​کننده می​داند، یادآور شد این فیلم برای خنداندن به تماشاگر باج نمی​دهد.

فرهاد آئیش بازیگر فیلم سینمایی «پوپک و مش​ماشالله» در مورد حضور در این فیلم سینمایی اظهار داشت:​ «بعد از تماشای فیلم مفاهیم و مقوله​هایی که در فیلم وجود داشت را متوجه شدم؛​ نکاتی که زمان بازی در کار چندان نسبت به آن آگاه نبودم. دلیل آن شاید این است که من به عنوان بازیگر سعی می​کنم قضاوت نکنم و روی مفاهیم تکیه نداشته باشم. مایلم تمرکزم روی شخصیتی باشد که باید آن را بازی کنم و روی آن حس بگیرم.»

او ادامه داد:​ «ما می​توانیم به مسائل موجود میان پوپک و مش ماشالله به صورت نمادین نگاه کنیم و در این شرایط پوپک می​تواند هرکدام از شخصیت​ها باشد. تقابل سنت و مدرنیته به صور مختلف بین مش​ماشالله و خانمی که به او علاقمند است تا ماشالله و محسن و یا خود پوپک و گاه سامی. این موضوعی است که به صورت نمادین در کار است. اگر خود قصه ساده،​ راحت و روان تعریف می​شود دیگر حساسیتی روی این مساله که چون اسم فیلم به دو شخصیت خاص اشاره دارد آن​ها باید بیشتر مورد توجه باشند و بیشتر تماشاگر را بخنداند.»

آئیش همچنین در مورد تفاوت نقش ماشالله با دیگر کارهایی که تاکنون ایفا کرده،​گفت:​ «هر بازیگری مایل است تا در نقش خاصی کلیشه نشود ولی وقتی که می​شود دیگر این اتفاق افتاده و نمی​تواند کاری انجام دهد. بعضی وقت​ها بازیگران نمی​توانند از کلیشه​ای که در آن قرار گرفته​اند دور شوند و گاه این فضا و فرصت برایشان فراهم می​شود اما جبر زمانه و فیلم​هایی که انتخاب کردیم موجب می​شود تا همواره پیشنهادهای مشابهی با بازیگران مطرح شود. به همین دلیل از آقای موتمن و خانم حکمت تشکر می​کنم که نقش متفاوتی را برای من در این فیلم در نظر گرفتند.»

او ادامه داد: «این شجاعت در انتخاب بازیگر موجب می​شود فضای فیلم تازه شود. اگر بیننده بازیگری که در نقشی مشابه ماشالله کلیشه شده را در فیلم می​دید به این اندازه لذت نمی​برد که حالا. الان بازیگری نقش را ایفا کرده که کمتر در چنین نقشی دیده شده است. در جریان کار متوجه شدم نوع ارتباط موتمن با بازیگران به گونه​ای است که کار تازه​ای را از آنان مطالبه می​کند و این موجب می​شد تا من از فرصت به دست آمده خوشحال شوم و در کاری که متفاوت است حضور پیدا کنم. البته یکی دو نفر از بازیگران از این رویکرد در ابتدای کار رنجیده شدند اما در ادامه آنان نیز همراه گروه پیش رفتند. اوج نقش​های متفاوت من در سال گذشته حضور در «پوپک و مش​ماشالله» بود.»

این بازیگر در پاسخ به این پرسش که موتمن تاکید بر استفاده از کلیشه​ها داشته، او تازگی را متوجه کدام بخش فیلم می​داند،​ گفت:​ «زیبایی شناسی این کمدی برای همه ما اهمیت زیادی داشت، اینکه برای خندان به مخاطب باج ندهیم و هدف ما صرفاً​ خندان تماشاگر نباشد. این اتفاق خیلی جدیدی در سینما نیست اما بیشتر کمدی​های ما هدف خود را خنداندن قرار می​دهند و گوشه چشمی به گیشه دارند. البته که گیشه برای بازیگر و کارگردان و تهیه​کننده هر کاری اهمیت دارد اما اینکه هدف و نوع نگاه و جهان​بینی که پشت این کار است براساس این است که می​خواهد مخاطب را بخنداند یا اینکه می​خواهد یک قصه خوب با مفاهیم خوب را درست و زیبا ارائه دهد اهمیت پیدا می​کند. در اینجاست که می​بینیم بدون اینکه بازیگران ما پشتکی بزنند تماشاگران را می​خندانند، بلکه نقش را تا جایی که کار کمدی ارائه می​دهد رئال اجرا می​کنند.»

آئیش اظهار داشت: «اگر من تفاوتی بین این کار و دیگر کمدی​ها قائل هستم به این دلیل است که در بسیاری از صحنه کارگردان می​توانست با ابزار بسیاری تماشاگر را بخنداند اما اصلاً​ در این ورطه نمی​افتد و بیش از هر چیز داستان را دنبال می​​کند و در موقعیت​ها و با موضوع فیلم تماشاگر را می​خنداند.»

او همچنین در مورد تحلیل شخصیت مش ماشالله و دو بعدی بودن او اظهار داشت:​ «این دو بعد در فیلمنامه لحاظ شده بود. من از درون به شخصیت نزدیک می​شوم. اگر در فیلمنامه متن به گونه​ای نوشته شده که گویا ماشالله متنی را از روی روزنامه می​خواند من سعی می​کنم به گونه​ای آن را بیان کنم که به نظر رسد این اعتقاد خود شخصیت است. اینکه مش​ماشالله واقعی کدام است چندان قابل درک نیست چون در مورد انسان​ها هم تفکیک خود واقعی و غیرواقعی دشوار است.»





نوع مطلب : سروش صحت، 
برچسب ها : پوپک و مش​ماشالله،
لینک های مرتبط :

       نظرات
جمعه 27 فروردین 1389
رضا طهماسب

موتمن: نمی​خواستم «پوپک و مش​ماشالله» خارج از کلیشه​ها باشد

فرهنگ > سینما  - کارگردان «پوپک و مش​ماشالله» با اشاره به جنس کمدی موجود در این فیلم تاکید کرد شوخی​های چنین فیلمی در چارچوب کلیشه​ها اتفاق می​افتد

به گزارش خبرآنلاین، فرزاد موتمن در ادامه جلسه گپ​و​گفت فرهنگی کافه خبر در پاسخ به این پرسش که آیا زمان ساخت «پوپک و مش​ماشالله» مخاطبان دائمی فیلم​های خود را در نظر داشته است،​ گفت: «در سینمای ما باید بین گونه​های مختلف رفت و آمد کرد تا بتوان به فعالیت ادامه داد. اگر قرار بود «پوپک...» هم مانند «صداها» باشد که به این فیلم هم چهار سانس نمایش می​دادند، اما «پوپک» در 22 سینما اکران است و روزی 20 میلیون می​فروشد. نتیجه فیلمسازی در فضاهای مختلف و این رفت و برگشت آن است که گاه کارگردان مخاطب دائمی کارهای خود را از دست می​دهد. «پوپک» ممکن است نظر این گروه از مخاطبان فیلم​های مرا به خود جلب نکند،​ این طبیعی است؛ زیرا این فیلم برای این گروه از مخاطبان ساخته نشده است. «پوپک و مش​ماشالله» فیلمی است برای خانواده​های ایرانی که از جوادیه و فلکه صادقیه و تهرانپارس و مجیدیه به سینما می روند و فیلم می​بینند.»

سروش صحت بحث را با طرح پرسشی ادامه داد: «مسئله من این است که نمی​دانم چرا فیلم​ها و کارهای کمدی هیچ​گاه جزو آثار عزیز دل ما قرار نمی​گیرند؟»

سحرعصرآزار در پاسخ به این پرسش گفت: «تصور ما این نیست که هر فیلم کمدی مبتذل و سطح پایین است. ما با فرض اینکه آثار کمدی را جدی می​گیریم و می​توانیم به طور جدی در مورد آن بحث کنیم درباره فیلم در حال گفت​و​گو هستیم.»

جلسه با صحبت کثیریان در واکنش به اظهارات موتمن درباره طیف مخاطبان «پوپک و مش​ماشالله»،​ ادامه پیدا کرد. کثیریان اظهار داشت: «صحبت شما درمورد اینکه فیلم را برای خانواده و افرادی از محله​های متفاوت ساخته​اید حرفی است که تعدادی از تهیه‌کننده‌ها می​زنند و می​گویند فیلم​هایشان اصلاً برای منتقدان نیست. فیلم خوب،​ فیلم خوب است و می​تواند برای هرکسی خوب و مطلوب باشد. حرف ما این است که ما را بخندانید، اما ما را دست کم نگیرید.»

موتمن در پاسخ به اینکه آیا می​پذیرد، مخاطبان از او انتظار دارند وقتی سراغ ژانرهای مختلف می​رود  اثری دست بالا بسازد، گفت: «بله این انتظار وجود دارد و من فکر می​کنم این کار را انجام می​دهم. به عنوان مثال احساس نمی​کنم «پوپک و مش​ماشالله» یک کمدی دست پایین است. ولی نوع کمدی این فیلم به تعبیر آمریکایی​ها light comedy است. این تعبیر در فارسی کمدی سبک ترجمه می​شود، اما منظور از سبک جلف بودن نیست، بلکه منظور عامه​فهم بودن است.»

او ادامه داد: «از این جنس کمدی نباید انتظار کمدی وودی آلن داشت. در این کمدی با کلیشه​ها کار می​شود و قرار نیست هیچ​گونه آشنایی​زدایی در این کار صورت بگیرد نباید انتظار نویی از داشت زیرا قرار بر این است که عین خود کلیشه باشد. این فیلم​ها ته​زمینه عشقی دارند. البته الان وجه رومانس فیلم کمتر دیده می​شود، زیرا در دل ایرانی بودن آن حل شده است. اتفاقاً در این کار ما به فضاهای اجتماعی نزدیک شدیم. به نظر من این فیلم در نوع کمدی خود خوب نوشته و ساخته شده است. اما می​پذیرم براساس قرارداد اولیه چنین فیلمی نمی​خواستم کاری بسازم که خودم به عنوان کارگردان دیده شوم بلکه تماشاگر باید با ماشالله و پوپک پیش برود و به همین دلیل است که مردم آن را دوست دارند و از دیدنش لذت می​برند.»

سروش صحت در ادامه سخنان موتمن در توضیح جنس کمدی موجود در این فیلم سینمایی گفت:​«دو پای قوی و تنومند کمدی جنسیت و سیاست است. کمدی مورد علاقه من نوعی از کمدی است که با سیاست البته سیاست به معنی تلفیق مسائل اجتماعی و سیاسی شوخی می​کند. وقتی صحبت از جنسیت می​شود، منظور درونیات انسان است. در سینما و تلویزیون ایران به شدت «دایی​جان ناپلئون» را دوست دارم و یا در ادبیات فارسی داستانی به نام «پوکر روباز» نوشته غ.داوود است که آن را می​پسندم. اینها هم روی این دو پای کمدی است و بنابراین نمی​توان زمان نگارش کمدی این مسائل را نادیده گرفت.»





نوع مطلب : سروش صحت، 
برچسب ها : پوپک و مش​ماشالله،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 26 فروردین 1389
رضا طهماسب

عوامل «پوپک و مش​ماشالله» مهمان کافه​خبر می​شوند

فرهنگ > سینما  - سومین نشست فرهنگی کافه خبر به جلسه گپ​و​گفت فیلم سینمایی «پوپک و مش​ماشالله» به کارگردانی فرزاد موتمن اختصاص دارد.

به گزارش خبرآنلاین، این نشست عصر روز یکشنبه 22 فروردین با حضور فرزاد موتمن، سروش صحت نویسنده و بازیگر و فرهاد آئیش بازیگر، منتقدان و نمایندگان رسانه​ها در محل کافه خبر برگزار خواهد شد.

فیلم سینمایی «پوپک و مش​ماشالله» از تاریخ 11 فروردین ماه در گروه سینمایی قدس روی پرده رفته و تاکنون 250 میلیون تومان فروخته است. این فیلم داستان بازگشت دختری از خارج به ایران و حضور او در جمع خانواده​ای سنتی است. مهناز افشار، امین حیایی، فرهاد آئیش، سروش صحت، مریم امیرجلالی و رابعه اسکویی بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

«پوپک و مش​ماشالله» بعد از «هفت پرده»، «شب​های روشن»، «باج​خور»، «جعبه موسیقی»، «صداها» و «بیداری» هفتمین فیلم موتمن و فیلمی کمدی است که تفاوتی جدی با دیگر ساخته​های این کارگردان دارد.





نوع مطلب : سروش صحت، 
برچسب ها : پوپک و مش​ماشالله،
لینک های مرتبط :

       نظرات
جمعه 20 فروردین 1389
رضا طهماسب


 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic